ค้นเจอ 22,311 รายการ

ปสันน,ปสันน-,ปสันนะ

หมายถึง[ปะสันนะ] (แบบ) ก. เลื่อมใส. (ป.).

พินทุกัป,พินทุกัปปะ

หมายถึงน. การทำพินทุ คือ เขียนรูปวงที่มุมจีวรตามวินัยบัญญัติ. (ป. พินฺทุกปฺป).

ศูกร

หมายถึง[-กอน] น. หมู. (ส.; ป. สูกร).

สังกร

หมายถึง[-กอน] น. ความปะปน, ความคาบเกี่ยว. (ป.; ส. สํกร).

สงกร

หมายถึง[-กอน] (แบบ) น. การปะปน, การคาบเกี่ยว. (ป.; ส. สํกร).

ปริษการ

หมายถึง[ปะริดสะกาน] น. บริขาร. (ส. ปริษฺการ; ป. ปริกฺขาร).

อุปะ

หมายถึง[อุปะ, อุบปะ] คำประกอบหน้าศัพท์ที่มาจากภาษาบาลีและสันสกฤต แปลว่า เข้าไป, ใกล้, รอง, เช่น อุปราช อุปนายก. (ป., ส.).

อุปมาอุปไมย

หมายถึง[อุปะมาอุปะไม, อุบปะมาอุบปะไม] น. การเปรียบเทียบกัน.

กัมป,กัมป-,กัมปน,กัมปน-

หมายถึง[กำปะ-, กำปะนะ-] น. การหวั่นไหว, แผ่นดินไหว. (ป., ส.).

ปุปะ

หมายถึงก. ปะหลายแห่ง.

ศศิ,ศศิ,ศศิน,ศศี

หมายถึง[สะสิ, สะสิน, สะสี] น. “ซึ่งมีกระต่าย” คือ ดวงจันทร์. (ส.).

ขุยไผ่

หมายถึงน. เมล็ดไผ่ที่ตกลงมากองอยู่ที่กอไผ่.

 คำราชาศัพท์ จัดกลุ่มตามตัวอักษร ก-ฮ